Tagarchief: uitspraak

Spaans Benauwd

Deze column verscheen in de oktober-editie van het blad ‘Logopedie’ van de Nederlandse Vereniging voor Logopedie en Foniatrie. 

“No hablo Español muy bien”, zeg ik, terwijl mijn omgeving begint te lachen. Ik ben er stellig van overtuigd dat ik weer eens iets stoms gezegd heb, maar men stelt me al snel gerust: de lach bleek te zijn ontstaan doordat ik in perfect Spaans gezegd zou hebben dat ik niet zo goed Spaans spreek.  “Perfect Spaans?” Nu is het mijn beurt om hardop te lachen. Ik leg in het Engels uit dat mijn Spaans verre van perfect is. Het blijft beperkt tot Jip-en-Janneke-taal, voor zover de Spanjaarden mijn uitleg over ‘Jip-and-Janneke-Spanish’ zouden begrijpen. Even googelend zie ik trouwens dat deze twee beroemde buurkinderen in het Spaans Mila en Yaco heten. Maar goed, ik dwaal af. Ik voel me een dummie in de taal en mijn omgeving denkt dat mijn Spaans perfect is. Mijn accent lijkt een vermomming, waarmee ik onbewust iedereen voor de gek houd. Verklaart dit ook waarom ik, als ik in gebrekkig Spaans iets korts probeer te zeggen, ik meteen een monoloog van een half uur als antwoord krijg waar ik dan vervolgens maar drie woorden van versta?

In tegenstelling tot mijn Spaans is mijn Engels trouwens niet bepaald accentloos. Deze taal stamt uit mijn pre-logopedische leven en het Spaans ben ik pas drie jaar geleden gaan leren toen ik mijn vriend leerde kennen. Logisch redeneren zegt me dus dat ik deze progressie in tongval te danken heb aan mijn logopedische achtergrond. Neem bijvoorbeeld de kennis over klankvorming. Wij hebben het als Nederlanders eigenlijk ook maar makkelijk met meer dan tien klinkers, inclusief de vijf uit het Spaans. Natuurlijk zijn er bij het Spaans leren ook wat kleine uitdagingen als de C en Z, waarbij de tong interdentaal geplaatst wordt. Bij het oefenen werd me gevraagd waarom ik zo moeilijk keek bij die klanken. Zou het ermee te maken hebben dat we deze interdentaliteit in Nederland een stoornis noemen? Tot slot zijn er nog de korte en de lange tongpunt-r, die betekenisonderscheidend zijn. That’s it! Een eitje voor een logopedist om dat accent onder de knie te krijgen, al zeg ik het zelf.

Hoe goed het accent ook was, gedurende twee weken van deze zomervakantie in Spaans gezelschap had ik het gevoel dat er een stukje ‘ik’ van me afgenomen werd. Zonder de juiste woorden voelde ik me soms een soort levend standbeeld of accessoire.  Als ik mijn best deed om me in een gesprek te mengen, was ik na vijf minuten doodmoe en Spaans benauwd. Af en toe was het heerlijk om alleen op pad te gaan en een verademing als ik even in het Nederlands of Engels kon spreken. Bij deze communicatieproblemen merk ik dat ik me gemakkelijker kan verplaatsen in cliënten met logopedische problematiek. Wat doet het bijvoorbeeld met een mens om beperkt te zijn in het spreken? En in een gesprek niet te kunnen reageren wanneer en hoe je dit zou willen? Hoe voelt het om niet zelfredzaam te zijn? Wat doet dit met je identiteit en zelfwaarde?

Ondanks het vooruitzicht dat ik ooit kan zeggen “hablo Español muy bien”, merk ik dat het soms zwaar is. Ik prijs mezelf dus ook gelukkig dat ik tegen zulke drempels aanloop door een leerproces en niet door een stoornis. Deze zomer was een interessante logopedische bijscholing. Het is me immers nu wel duidelijk hoe vermoeiend het is wanneer communiceren niet vanzelfsprekend is. Mijn opstartproblemen om weer te beginnen met werken na de vakantie, waren een  stuk gemakkelijker te overwinnen door motivatie die mijn vakantie me bracht. Toevallig gelijk aan de NVLF slogan:  Communiceren is alles. Daarom logopedie.

Bekijk hier de column in PDF: Spaans benauwd.
columns-spaans-benauwd

Advertenties
Getagged , , , ,
Advertenties
%d bloggers liken dit: