Categorie archief: Uncategorized

Tekenen of niet tekenen: dat is de vraag

Deze column verscheen in de december-editie van het blad ‘Logopedie’ van de Nederlandse Vereniging voor Logopedie en Foniatrie. 

Beslissingen maken we met ons onderbewuste. Althans, zo heb ik dat eens bij een lezing van een filosoof gehoord. Waar we denken dat we beslissingen zelf maken, zouden we de beslissing eigenlijk al in ons onderbewuste gemaakt hebben met de informatie die we eerder hebben opgeslagen en is ons bewuste ‘zelf’ slechts de verslaggever. Dat er onlangs een grote beslissing genomen zou worden waarbij deze theorie duidelijk naar voren komt, wist ik ten tijde van die lezing nog niet.

Na de zomervakantie stroomden de mails weer binnen van zorgverzekeraars met de nieuwe contracten en vragenlijsten voor het jaar 2017 Ik merkte bij iedere mail dat mijn lijf verkrampte en dat ik de mail op de automatische piloot wegzette in een apart postvak om er later naar te kijken. Een krappe maand later werd ik wederom geplaagd met herinneringsmails, die ik op dezelfde wijze weer voor me uitschoof. Normaliter ben ik iemand die dingen liever gister dan morgen gedaan heeft. Nu begonnen náást de contracten ook nog de ergernissen aan mijn eigen uitstelgedrag aan me te knagen. Op een vrijdagavond in oktober besloot ik in ieder geval één knagende rat aan te pakken: mijn uitstelgedrag. Ik opende de contracten en las de eisen en tarieven voor het nieuwe jaar. Mijn mond viel wijd open en ik begon aan een nieuw hoofdstuk genaamd: ‘de serieuze twijfel over het tekenen van de contracten.’

In mijn periode van uitstellen had ik heus niet stilgestaan. Ik hield alle gerapporteerde onderhandelingsproblemen tussen collega’s en verzekeraars nauw bij. Ook keek ik vol verbazing het programma zorg.nu waarin over de niet-transparantie van de behandelindex werd gesproken. Ik las over de essentie van therapeut zijn en over intrinsieke motivatie. Ook gaf ik zelf een cursus over het belang van aandacht van behandelaar naar cliënt. Het hoofdstuk van twijfel had dus mogelijk al een voorwoord.

Hoe kwam ik van twijfel tot een beslissing? Ik maakte een lijst van alle mogelijkheden, streepte de opties weg die afvielen en bracht alle voor- en nadelen in kaart. Toch bracht me dit niet tot een besluit. Ook mijn omgeving is uiteraard geraadpleegd, al werd ik door de tegenstrijdige adviezen niet altijd veel wijzer. Hoewel Iene Miene Mutte voor mij altijd erg goed werkt in de supermarkt wanneer ik twijfel over jonge of oude kaas, leek me dit niet de geschikte methode voor een keuze als dit. Vertrouwen in mijn intuïtie bracht me dit keer zowel bij het wél tekenen (zo veel mogelijk mensen willen helpen) als níét tekenen (meer aandacht voor de behandeling in plaats van voor bureaucratie). Mijn zogenoemde onderbuikgevoel gaf me aan dat ik kwalitatief goed werk in een goed georganiseerd dossier, maar dat ik het echter prettiger vind om dit voor mij en mijn cliënt te doen dan voor een mogelijke controle als donkere wolk boven dit dossier. Ik sliep er een nachtje over. Ik sliep er nog een nachtje over en zei op een ochtend voorzichtig: “ik denk dat ik mogelijk ga besluiten om wellicht de contracten maar niet te gaan ondertekenen.” Achteraf terugkijkend had ik de afgelopen jaren al genoeg argumenten verzameld rondom de ziekte van het huidige zorgstelstel, waarin de zorgverzekeraars aan de macht staan en waar ik eigenlijk al lang niet meer aan deel wilde nemen.

Ik sliep er nog een nachtje over en belandde op een regenachtige zondag in mijn favoriete biercafé, bestelde er eentje van de tap en sprak met mijn gezelschap over weekendzaken. En toen kwam ineens, het leek wel uit het niets, de volgende zin uit mijn mond: “ik ga contractvrij werken.”

Advertenties

Verslagleggingsangst

Deze column verscheen in de maart-editie van het blad ‘Logopedie’ van de Nederlandse Vereniging voor Logopedie en Foniatrie. 

Mijn cliënte heeft het licht gezien. Dit succes vindt plaats na een behandeling gevuld met herhaling van de houdings-, stem- en ademoefeningen van voorgaande sessies. De vaardigheden integreren mooi. De cliënte geeft aan dat ze eindelijk het gevoel heeft dat ze, na jarenlang vocaal geworstel, een sprong dichter bij een goed gestemd bestaan komt. Bij het invullen van het dossier komt ineens de vraag in me op of ik deze herhaling van de oefeningen wel goed genoeg kan verantwoorden voor het geval ik een verplichte kwaliteitstoets zou krijgen. Ongelooflijk eigenlijk! Vooruitgang bij mijn cliënte, maar verslagleggingsangst bij mezelf.

Als groot voorstander van kwaliteit vroeg ik mezelf, al lang vóór de kwaliteitstoetsdreigementen vanuit zorgverzekeraars, voortdurend af hoe ik nóg beter en sneller naar het beoogde resultaat toe kon werken. Ik heb juist moeten leren om ook tevreden te zijn met mijn eigen handelen en de behaalde resultaten. Sinds de invoering van de verplichte k-toets merk ik dat het gevoel ‘mezelf te moeten bewijzen´ toeneemt.

Ik herinner me de uitkomst van een onderzoek dat ik ooit las. Vrouwen die vroeger Pippi Langkous lazen of naar haar films keken blijken nu zelfstandiger en zelfverzekerder te zijn dan vrouwen die dit niet deden. Ik kan het onderzoek niet meer vinden, maar onderzoek of niet; ik twijfel niet aan de uitkomst.

Het bestuur van het dorp waar Pippi woont vindt dat een kind niet in de maatschappij mee kan zolang ze alleen woont en geen onderwijs geniet. Dus Pippi wordt naar school gestuurd. Ze weet steeds te ontsnappen aan de ietwat domme politieagenten. Toch besluit ze op een dag naar school te gaan.
Het gaat meteen mis bij de eerste opdracht. “Hoeveel is vijf en zeven bij elkaar?”, vraagt de juf. Pippi antwoordt: “Waarom vraagt u dat? U weet dat toch zelf?” Vervolgens geeft de juf aan dat ze “wil weten wat Pippi kan” en gaat door naar de rekenles. Er komt nu een verhalende rekensom over ene Gerard die met tien munten naar schoolreisje ging en thuis kwam met twee munten. In plaats van te rekenen, zegt Pippi: “Wat een slecht voorbeeld! Deze jongen smijt met geld! Ergerlijk!” Uiteindelijk besluit Pippi dat school overduidelijk niks voor haar is en belooft terug te komen zodra ze merkt dat ze rekenen nodig heeft.

Pippi laat in mijn ogen duidelijk wijsheid, inzicht en creativiteit zien. Zij past helaas niet in het systeem. Met een vader als kapitein en negerkoning (uit de tijd dat het woord neger nog kon) leerde ze de dingen op zee die anderen in de schoolbanken leerden. De moraal van het verhaal? Het systeem doet ons soms geloven dat we niet goed genoeg zijn. Van bovenaf worden controles ingevoerd zonder dat dit echt een verbetering van kwaliteit oplevert.

Nu zijn ook de kwaliteitskringen in ‘het systeem’ gegooid. Waar kwaliteitskringen voor logopedisten voor licht, inspiratie en kwaliteit zorgden, komt men van boven nu met gedetailleerde verslagleggingseisen. Natuurlijk draait een kwaliteitskring om kwaliteit en zijn er richtlijnen nodig, maar waarom die schoolse controle? Op deze wijze heb ik het gevoel dat we onnodig tijd bezig zijn met het invullen van kwaliteitswoorden in de juiste vakjes in plaats van het actief verbeteren van kwaliteit.

Dit doet me teveel denken aan de domme agenten in het Pippi Langkousverhaal. Het liefst zou ik er, net als Pippi, voor wegrennen. Toch plaats ik vanaf nu alles braaf in de juiste vakjes. Of het er inhoudelijk beter van wordt? Ik ben daar niet van overtuigd. Zolang ik voldoening blijf krijgen van het licht dat mijn cliënt ziet, weet ik dat ik echt goed bezig ben!

Lees de PDF versie

Column

Dag lieve lezers!

Ik ben columnist geworden van het vakblad ‘Logopedie’ van de Nederlandse Vereniging voor Logopedie en Foniatrie!

De column die onlangs gepubliceerd is is HIER te downloaden en te lezen.

Groet!

Hanneke

Deze column verscheen in het blad ‘Logopedie’ van de Nederlandse Vereniging voor Logopedie en Foniatrie. 

“Druk… druk…druk”, is een veel gehoord antwoord wanneer je vraagt hoe het met iemand gaat. Zoals Theo Maassen zo mooi zegt: “Als je het echt druk hebt, dan heb je geen tijd om dat drie keer te zeggen!”

Een jaar geleden werd mij geadviseerd om te stoppen met haasten. Mijn eerste gedachtegang was dat je nu eenmaal af en toe moet haasten wanneer je iets snel af moet hebben of onderweg bent. Ik ging de uitdaging aan en kwam tot de conclusie dat haasten inderdaad geen enkel nut heeft. Ik realiseerde me dat ik eigenlijk heel slechte ervaringen heb met haasten. Een keer was het zo erg dat ik ’s avonds laat dacht ‘nog even snel’ de was van de waslijn te halen voor het slapengaan, met als gevolg dat ik van de trap viel en twee enkels in één klap verstuikte. Ik kon een paar dagen niet lopen en pas na 3 maanden had ik het gevoel weer enigszins de oude te zijn.
In plaats van ‘nog even snel’ in mijn zinnen te verwerken, probeer ik tegenwoordig een andere reeks woorden in te voegen. Nu roep ik mezelf regelmatig  tot de orde aan de hand van een geweldig citaat dat ik in het tijdschrift Flow las: “Ik heb geen tijd om me te haasten.” Een soort “Haastige spoed is zelden goed”, maar dan minder betuttelend en ook eigenlijk meer een soort affirmatie dan een spreekwoord.

Ook binnen de logopedische therapie zie ik de haastmaatschappij terugkomen. Men wil het liefst zo snel mogelijk van de klachten af. Tegelijkertijd geven mensen aan geen tijd te hebben om te oefenen en klagen vervolgens dat het allemaal niet opschiet. Uiteraard zijn er ook cliënten die zich erop instellen dat het nu eenmaal een leertraject zal worden, maar een groot deel lijkt toch een soort magische pil te willen waarmee de klachten direct overgaan. Soms vertelt een cliënt bij de tweede afspraak dat er nog geen verbetering opgetreden is. Ik stel hen gniffelend gerust door aan te geven dat de eerste afspraak een intakegesprek was. Soms spreek ik mensen er ook op aan, zeker wanneer ze tijdens de intake over perfectionisme en/of stress hebben gepraat.  Het blijft echter frappant: wanneer het niet direct werkt, wil men verderop kijken. Misschien dat daar juist het probleem ontstaat. En ondertussen boeken dezelfde personen luxe onthaastingsoorden om na een bezoek er weer flink tegenaan te kunnen haasten. Alsof onthaasten een pleister op de wond is in plaats van een basis voor een mooie levensstijl.

Zorgverzekeraars lijken ook in deze trend van de wegwerpmaatschappij mee te gaan in plaats van te streven naar duurzame oplossingen. Een zorgverlener die snel klaar is met behandelen staat bij hen automatisch beter aangeschreven dan iemand die meer tijd neemt. Het lijkt hen niet uit te maken dat de klachten van de cliënt snel weer terugkomen en dat deze cliënt uit angst of onwetendheid geen logopedist meer opzoekt of naar een andere behandelaar gaat. Wat willen die zorgverzekeraars toch van ons? En wat zou efficiënter zijn: een Quick Fix met recidive van de klachten of een duurzaam traject?

Ik denk dat het inmiddels duidelijk is dat ik voor de duurzame optie ga: niet langer behandelen dan nodig, maar wél zorgen dat iemand de deur uitgaat en zijn eigen therapeut is geworden. Dit houdt in dat mijn cliënten weten hoe ze kunnen ingrijpen bij een terugval. Zo luiden mijn woorden bij het afscheid na de laatste behandeling dan ook: “Ik hoop dat ik je niet meer zie!”

hanneke bax logopedie utrecht

 

Cursus Zeker Zingen

Eerder schreef ik de blog LALAfobie over podiumvrees en dat soort ongemakken.

zeker zingen podiumangst plankenkoorts

Daarin schreef ik over een workshop die ik aan het ontwikkelen was. Inmiddels heeft er een pilot plaatsgevonden en is deze geëvalueerd, aangepast en ontwikkeld tot een versie van 5 dagen! Omdat er veel geïnteresseerden waren, is hier de volledige informatie:

De nieuwe, volledige Cursus Zing Zeker

– Hoe kan ik negatieve gedachten omzetten in helpende gedachten?
– Wat is de rol van mijn lijf daarbij?
– Hoe kan zangtechniek mijn performance ondersteunen?
– Hoe overwin ik mijn zenuwen tijdens het zingen?
– Hoe ga ik om met stress voor en tijdens een optreden?

Naar aanleiding van de zeer geslaagde proeverij ‘Zing Zeker’ hebben we een 5-daagse cursus ontwikkeld.  De docenten Cordula Klein Goldewijk (zangcoach), Hanneke Bax (logopedist) en Sanne Spronk (GZ-pscholoog) geven je strategieën om je zekerder te voelen tijdens het zingen. Je krijgt vanuit drie verschillende invalshoeken inzicht in je gedrag als je zingt op het podium: Lichaam, stem en gedachten.

Binnen 5 (weekend) dagen in 1 maand krijg je strategieën voor een optimale performance. We gaan uit van je kracht: wat kan je en hoe kun je er het maximale uithalen? Mindful met je lichaam omgaan, zingen met helpende gedachten en een sterke techniek.

Doe mee met de cursus, als je….

– wilt werken aan het totaalpakket zingen & performen

– zelfvertrouwen wilt ontwikkelen

– wilt werken aan zangtechniek

– last hebt van (lichte) faalangst / podium angst

– zenuwachtig bent voor audities

Mentale Coaching, Logopedie & CVT Zangtechniek

Sanne maakt gebruik van oefeningen uit de Cognitieve Gedrags Therapie. Hanneke leert je hoe je kunt omgaan met het effect van spanningen op je stem. Cordula besteedt aandacht aan je zangtechniek CVT en muzikaliteit. Er wordt gepraat, gelachen en gedeeld, maar vooral: veel gezongen.

In een individuele groepssessie van 20 minuten zing je elke keer voor de groep een song. Je krijgt elke keer een andere docent die je feedback geeft. De groep is nauw betrokken bij de technische workouts en gedachte-sessies. Er wordt de nadruk gelegd op respect voor elkaar en een relaxte, open sfeer.

Alle muziekstijlen zijn welkom, iedereen die echt een stap wil maken in zingen is welkom!

Zangers & Zang Docenten

De cursus is bedoeld voor amateurs met ervaring tot professional. Ook aan te raden voor zangdocenten als bijscholing: je leert meer uit je leerlingen te halen door ze meer vertrouwen te kunnen geven, je krijgt betere kennis van CVT Zangtechniek en je traint je stem op een manier die voor jou prettig is.

Wat verwachten we van jou?

Bereid 2 tot 5 songs voor die je wilt zingen. Er is een geluidsinstallatie waarbij je met een karaoke versie kunt zingen (eventueel via youtube / spotify, maar liever zelf meenemen op USB). Je kunt uiteraard ook jezelf begeleiden.

Lokatie & Datum

  • Waar: Centrum Utrecht. Gratis P, makkelijk te bereiken met OV.
  • Data:  zaterdag 24 en zondag 25 januari, zaterdag 7 februari,  zaterdag 21 februari en zaterdag 28 februari
  • Kosten: 585,- ex BTW

10% korting bij boeking voor 1 november 2014

10% korting bij als je les volgt bij Ken Je Stem

10% korting als je mee hebt gedaan aan de proeverij

( 1 korting per boeking)

Klik hier voor de flyer: flyer zeker zingen

Getagged , , , , , ,

“BeSTEMming Bereikt”

be·stem·ming (de; v; meervoud: bestemmingen)
Doel van het bestaan

be·rei·ken (werkwoord; bereikte, heeft bereikt)
Aankomen op een plaats, een leeftijd: zijn doel bereiken verwezenlijken

“BeSTEMming Bereikt”

Getagged , , ,
Advertenties
%d bloggers liken dit: